Wystarczy gramofon mi stary
  I stara płyta
  Ażeby znów ujrzeć bulwary
  I most, i wieżę Notre Dame.
  
  I Paryż mnie znowu powita
  Jak dawniej melodia brzmi ta
  I czekam, czy ktoś mnie zapyta
  Jak dawniej, z uśmiechem, ca va.
  
  W Paryżu to było, jak wczoraj
  Zostało tak niewiele
  I wspomnień nadchodzi już pora
  W tę smutną, zwyczajną niedzielę.
  
  Tę samą piosenkę słyszałem
  Raz idąc paryską ulicą
  I tylko z tą jedną różnicą
  Że wtedy słuchałem nie sam.
  
  Mijają wciąż nowe miesiące
  I nowe zimy
  I ciągle przeżywać musimy
  Te same zwyczajne dni.
  
  I chociaż wciąż niżej jest słońce
  To jednak nadzieję tę mam
  Że jeszcze zdążymy przed końcem
  Raz jeden zobaczyć się tam.