Jest taka jedna piosenka we mnie,
   Zna ją, kto poznał wędrówki smak.
   W mieście jej szukać nadaremnie,
   W lesie zanuci ją każdy głaz.
   Tyle jest nowa, o ile stara,
   Tyle co we mnie poza mną jest.
   Niczyja jak ten wiatr w konarach
   Choć nieraz czuję ją wiele serc
  
   Widzę ją, kiedy oczy zamykam,
   Słyszę ją, kiedy cisza trwa,
   Bo to jest taka moja muzyka,
   Co im ciszej, tym ładniej mi gra.
  
   Nie ma jej w wierszach, co na papierze
   Spisane z wiarą w słowa traf.
   W górach jej szukam, bo w liście wierzę,
   W drzewach jesiennych pełnych barw.
   I piosenka żyje, choć ułomna,
   Bo nie ma nutek, brak jej słów.,
   Lecz bez niej dusza ma bezdomna,
   Więc szukać muszę, wciąż i znów
  
   Widzę ją ...