Gdzie Bajkał podnóża gór sięga
   Przez śniegi wichurę i deszcz
   wędruje zgarbiony włóczęga - bis
   Dźwigając przeklęty swój los - bis
  
   Do brzegu Bajkału podchodzi
   Wspomina rodzinny swój dom
   Ostatkiem sił wpada do łodzi
   Na wiosłach zaciska swą dłoń
  
   Ktoś wyszedł go spotkać on czekał
   On sercem już swoim zgasł
   Ach witaj mi matka najdroższa
   Czy zdrowi mój ojciec i brat
  
   Twój ojciec już dawno nie żyje
   Zmarznięty przykrywa go grób
   A brat twój w dalekim Sybirze
   Kajdany mu dźwięczą u stóp.