Za górami, za lasami, za dolinami
   Żyli byli trzej krasnale nie górale
   Trzech ich było, trzech z fasonem
   Dwóch wesołych, jeden smutny bo miał żonę
  
   A ta żona była jędza no i basta
   Miała wałek taki wielki jak od ciasta
   I tym wałkiem, kiedy chciała
   Swego męża krasnoludka wałkowała
  
   Już krasnalek taki chudy jak niteczka
   Już krasnalek taki cienki jak karteczka
   Ale żona uważała że jest gruby
   Więc go dalej wałkowała
  
   Już krasnalek zwałkowany w trumnie leży
   Że od wałka żony zginął, nikt nie wierzy
   Gdy rodzinka w głos płakała
   Żona jędza jeszcze trumnę wałkowała