Nie ufam nikomu
   Kocham tylko tych co na to zasłużyli
   Jeszcze nie szeleszczę kasą
   Tak jak klasą z winyli
   Więc nie przepuszczę żadnej chwili
   Gdyż żyję na kreskę
   W każdą chwilkę wbijam szpilkę
   Jak pineskę w deskę
   Życie jem jak Milkę
   Bowiem wiem że jestem lśnieniem
   I okamgnieniem
   Że będę wspomnieniem
   Za pozwoleniem, sprawdź to
   Zanim schowasz dzień pod powiekami
   Powiedz co z twoimi nie pozałatwianymi sprawami
   Czasami wręcz zasysam otoczenie moimi receptorami
   Zachwycam się chwilami jak dobrymi produkcjami
   Film na siatkówce zdobywa nagrodę Grammy
   Za brak porównania z celuloidami
   Momentami pomiędzy oddechami
   Życie fala mi tsunami
   Zalewa doznaniami i bodźcami
   Razem z chłopakami chodzimy po mieście
   Kilkanaście centymetrów ponad chodnikami
   Taktowani przez dwa tysiąc dwieście
   Przygniatani problemami
   Ciągle na podeście
   Z mikrofonami w ciągłym manifeście
   Weźcie sprawdźcie to
   Bo to widać w każdym geście
   Jesteście, więc zauważcie to nareszcie
   Odbierzcie dzisiejszy dzień jak podarunek
   Cieszcie się i obierzcie na jutro kierunek
   Odważcie się, zróbcie ten krok
   Podnieście wzrok
   Na razie, strzałka, mówił Fokusmok
   Łapię chwile ulotne jak ulotka
   Ulotne chwile łapię jak fotka
   Chwile ulotne chwytam
   Jak sygnał satelita
   I ta różnica
   Nie krążę po orbitach
   Lecz twardo stąpam po chodnikach
   Chcę żyć aktywnie nim wyciągnę kopyta
   Jest pewna dewiza którą znam
   Carpe diem
   Uznają ją ludzie, z którymi gram
   O tym wiem
   Z każdym dniem łapię chwile
   Ulotne jak motyle
   Na stałe
   Koduję we fragmentach bądź całe
   Zapamiętałem już ich bez liku
   Wszystkie mam w sobie
   Żadnej w pamiętniku
   Zaś w notatniku bądź w kalendarzyku
   Notuję zadania i termin wykonania
   Zgroza
   Gandzia zostawia ślady jak sanek płoza
   A pamięć zawodna jak prognoza
   To skleroza
   Poza tym istnieje sprawnych komórek doza
   Chwile przychodzą tam jak koza do woza
   Raz łapię chwile
   Te słodziutkie choć krótkie
   Innym razem te
   Bezpowrotne i ulotne
   Łapię chwile ulotne jak ulotka
   Ulotne chwile łapię jak fotka
   Życie nasze składa się z krótkich momentów
   Cudownych chwil czy przykrych incydentów
   Niczego nie przegapię
   Wszystkie je łapię
   Korzystam z talentu
   Przelewam go na papier
   Więc łapię chwile ulotne jak ulotka
   Ulotne chwile łapię jak fotka
   Dbam, by chwile ulotne jak notka
   Nie uleciały jak ulotna plotka
   W niepamięć
   Każdy gest i każde zdanie
   Obrazy przed oczami
   Zawieszone jak na ścianie
   Te wramię
   To jedno co na pewno zostanie
   Reszta przeminie jak znoszone ubranie
   Dwadzieścia lat minęło jak jeden dzień
   Nie masz co wspominać?
   Lepiej swe życie zmień
   Póki czas
   Nie czeka na nas
   Więc zaśpiewaj jeszcze raz
   Mamy po dwadzieścia lat
   Przed sobą cały świat
   Przed sobą cały życia szmat
   Więc jestem rad
   Z każdego poranka i wieczoru
   Dawno już dokonałem wyboru
   I jestem dyspozytorem własnych torów
   Spełniam się w muzyce hard core'u
   I wiem, że wspomnienie nigdy nie zginie
   Tak jak wspomnienie o pierwszej dziewczynie
   Jak czasy podstawówki
   Zbite butelki, ubite lufki
   Starte zelówki w podróży
   Polowanie na chwile się nie dłuży, się nie nuży
   Łapię chwile ulotne jak ulotka
   Ulotne chwile łapię jak fotka