Dużo palę, mało jem,
   mało jem, lecz trochę piję
   i powoli, tak powoli czas ucieka,
   niezwyczajny czas, choć codzienny jak gazeta.
  
   Gorzkie słowa mówią mi,
   chodzą za mną po ulicy,
   bez znaczenia jakiś w bramie pocałunek,
   a od rana szklanki kawy, szklanki kawy,
   nawet diabeł ich nie zliczy.
  
   Niespełnione me pomysły,
   moje myśli niedojrzałe
   i pomyłki, bezsensowne namiętności,
   oni chyba boją się, nie rozumiem,
   nie rozumiem tych mądrości.
  
  
   Dużo palę, mało jem,
   mało jem, lecz trochę piję
   i powoli, tak powoli czas ucieka,
   niezwyczajny czas, choć codzienny
   niezwyczajny czas, choć codzienny
   niezwyczajny czas, choć codzienny jak gazeta.