Do trawy na łąkach w zaloty idzie wrzos,
   a muchy po kątach coraz częściej śpią.
   Z tych znaków wokoło wywróży każdy sam,
   że wracać do domu czas - lato, żegnaj nam!
  
   Żegnaj, lato, na rok, stoi jesień za mgłą,
   czekamy wszyscy tu, pamiętaj, żeby wrócić znów.
   Żegnaj, lato, na rok, stoi jesień za mgłą,
   czekamy wszyscy tu, pamiętaj nas i wracaj znów.
  
   Choć w morzu i w rzece jeszcze kąpią się,
   to słońce po niebie co dzień skraca bieg.
   Znów jabłka na targu są tak tanie, jak barszcz,
   korzystaj z ostatnich chwil, konfitury smaż.
  
   Żegnaj, lato, na rok. . . itd.
  
   Patrz! Dzieci do szkoły kasztanów niosą kosz,
   a w parku powoli czerwień przejdzie w brąz.
   Nim z deszczu na szybę gdzieś poleci kilka łez,
   na oścież otworzy drzwi "Klub Opuszczonych Serc".
  
   Żegnaj, lato, na rok. . . itd. / do wyciszenia.